Change language English Polski

Gdzie szukać pomocy?

 

Fundacja Dzieci Niczyje zmieniła nazwę na Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę. Już ponad 25 lat działamy na rzecz dzieci, ich rodziców i opiekunów oraz profesjonalistów pracujących z dziećmi. Nowa nazwa i tożsamość wizualna są konsekwencją naszego rozwoju - od momentu założenia, znacznie rozszerzyliśmy zakres działań. Sercem misji fundacji pozostaje działanie na rzecz dzieci doświadczających przemocy.

Więcej...

Interwencja dla pracowników opieki społecznej

Jednym z ustawowych zadań pomocy społecznej określonych w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej jest pomoc osobom i rodzinom w szczególności z powodu:  przemocy w rodzinie, potrzeby ochrony macierzyństwa lub wielodzietności, bezradności w sprawach opiekuńczo-wychowawczych i prowadzenia gospodarstwa domowego, zwłaszcza w rodzinach niepełnych lub wielodzietnych, zdarzenia losowego i sytuacji kryzysowej. Obowiązki ustawowe pracowników socjalnych, powodują, że pracownicy socjalni mają bezpośredni wgląd w funkcjonowanie rodziny. Działania, takie jak wywiad środowiskowy, udzielanie świadczeń finansowych, wizyty podopiecznych w ośrodku pomocy społecznej, praca socjalna umożliwiają pracownikowi socjalnemu  stały kontakt z rodziną i dają wiedzę o wzajemnych relacjach członków rodziny.

Ustawa o z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej nakłada na pracowników socjalnych szereg obowiązków w zakresie pomocy rodzinie. Powinni oni wspierać rodziny mające trudności w wypełnianiu swoich zadań oraz dzieci z tej rodziny w formie:

1) konsultacji i poradnictwa specjalistycznego;

2) terapii i mediacji;

3) usług dla rodzin z dziećmi, w tym usług opiekuńczych i specjalistycznych;

4) pomocy prawnej, szczególnie w zakresie prawa rodzinnego;

5) organizowania dla rodzin spotkań, mających na celu wymianę ich doświadczeń oraz zapobieganie izolacji, zwanych dalej „grupami wsparcia” lub „grupami samopomocowymi”.

Pracownik socjalny mający podejrzenie krzywdzenia dziecka:

1)      Przeprowadza rodzinny wywiad środowiskowy;

2)      Sporządza notatkę służbową i dokonuje wpisu do dokumentacji rodziny;

3)      W przypadku podejrzenia, że dziecko jest dotknięte przemocą w rodzinie pracownik socjalny wypełnia formularz „Niebieska Karta – A”, w obecności dziecka.

4)      Pracownik socjalny przekazuje dziecku formularz „Niebieska Karta–B”, wyjaśnia dziecku, na czym polega procedura Niebieskie Karty i jakie ma dziecko prawa.

5)      Działania z udziałem dziecka w ramach procedury NK przeprowadza się w obecności pełnoletniej osoby najbliższej (dziadkowie, rodzeństwo). W przypadku ich braku wskazany jest udział psychologa.

6)      Formularz „Niebieska Karta – A” powinien zostać przekazany przez dyrektora OPS do przewodniczącego zespołu interdyscyplinarnego na terenie gminy/dzielnicy, w której dziecko faktycznie przebywa.

7)      Pracownik socjalny w celu ustalenia sytuacji dziecka lub sposobów pomocy dziecku może wystąpić do placówek, organów i jednostek administracyjnych z wnioskiem o udzielenie informacji o dziecku i jego sytuacji (art. 105 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej).

8)      W sytuacji stwierdzenia przestępstwa  na szkodę dziecka lub zagrożenia dobra dziecka  pracownik socjalny składa wniosek o wgląd w sytuację rodziny do sądu rodzinnego i nieletnich i/lub zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa do prokuratury. O swoich działaniach informuje przełożonego.

  1. W sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia i zdrowia dziecka w związku z przemocą w rodzinie inicjuje procedurę odebrania dziecka z rodziny oraz umieszcza dziecka niezamieszkującej wspólnie dorosłej osoby najbliższej (dziadkowie, rodzeństwo)  w rodzinie zastępczej zawodowej pełniącej funkcję pogotowia rodzinnego  lub w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu interwencyjnego.
  2. W sytuacji bezpośredniego zagrożenia zdrowia lub życia dziecka, wzywa policję, która zapewnia bezpieczeństwo dziecku i umieszcza dziecko bez zgody opiekunów prawnych/rodziców w rodzinie zastępczej zawodowej pełniącej funkcję pogotowia rodzinnego  lub w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu interwencyjnego.

Należy pamiętać, że pomoc dziecku krzywdzonemu nie kończy się w momencie zawiadomienia organów wymiaru sprawiedliwości. Dla profesjonalistów zaczyna się wtedy praca z dzieckiem i rodziną nad poprawą sytuacji dziecka. Postępowania sądowe zarówno karne, jak i rodzinne mogą zakończyć się orzeczeniami sądów w zakresie ukarania sprawcy oraz uregulowania sytuacji opiekuńczo-wychowawczej dziecka.

Rodzina może zostać objęta dozorem kuratora, dziecko może być umieszczone w placówce lub rodzic krzywdzący może zostać skazany na karę pozbawienia lub ograniczenia wolności, może też zostać orzeczony zakaz bezpośredniego kontaktu z dzieckiem. Ponadto  sąd rodzinny i nieletnich może  zobowiązać rodziców oraz dziecko do określonego postępowania, w szczególności do pracy z asystentem rodziny, realizowania innych form pracy z rodziną, skierować małoletniego do placówki wsparcia dziennego , a także skierować rodziców do placówki albo specjalisty zajmujących się terapią rodzinną, poradnictwem lub świadczących rodzinie inną stosowną pomoc z jednoczesnym wskazaniem sposobu kontroli wykonania wydanych zarządzeń; 

Na sprawcę przestępstwa przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności na szkodę małoletniego oraz przestępstwa z użyciem przemocy przeciwko osobie najbliższej mogą zostać nałożone środki karne, np.: powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, zakaz kontaktowania się z określonymi osobami, zakaz zbliżania się do określonych osób, zakaz opuszczania określonego miejsca pobytu bez zgody sądu lub nakaz opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym, zakaz prowadzenia działalności związanej z wychowaniem, leczeniem, edukacją małoletnich lub z opieką nad nimi.