Change language English Polski

Gdzie szukać pomocy?

 

Fundacja Dzieci Niczyje zmieniła nazwę na Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę. Już ponad 25 lat działamy na rzecz dzieci, ich rodziców i opiekunów oraz profesjonalistów pracujących z dziećmi. Nowa nazwa i tożsamość wizualna są konsekwencją naszego rozwoju - od momentu założenia, znacznie rozszerzyliśmy zakres działań. Sercem misji fundacji pozostaje działanie na rzecz dzieci doświadczających przemocy.

Więcej...

Jak interweniować w przypadkach przemocy wobec dzieci?

Dziecko, czyli osoba poniżej 18. roku życia, nie ma pełnej zdolności do czynności prawnych i nie może w swoim imieniu podejmować działań prawnych chroniących je przed przemocą. Nie może skutecznie zgłosić  do policji, do prokuratury czy do sądu rodzinnego, że jest krzywdzone. W tej sytuacji na dorosłych, zwłaszcza profesjonalistach, którzy mają kontakt z dziećmi z racji wykonywanego zawodu, spoczywa szczególny obowiązek reagowania w przypadku podejrzenia, że dziecko doświadcza przemocy. Przemocą wobec dziecka w sensie prawnym jest dokonanie przestępstwa na szkodę dziecka lub działanie w taki sposób, że zagrożone jest jego dobro (np.: zaniedbanie).

Obowiązek zawiadomienia odpowiednich instytucji wymiaru sprawiedliwości o przestępstwie na szkodę dziecka lub zagrożeniu jego dobra wynika z następujących aktów prawnych:

● Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego – art. 304

§ 1. Każdy dowiedziawszy się o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu ma społeczny obowiązek zawiadomić o tym prokuratora lub policję. (…)

§ 2. Instytucje państwowe i samorządowe, które w związku ze swą działalnością dowiedziały się o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu, są obowiązane niezwłocznie zawiadomić o tym prokuratora lub policję oraz przedsięwziąć niezbędne czynności do czasu przybycia organu powołanego do ścigania przestępstw lub do czasu wydania przez ten organ stosownego zarządzenia, aby nie dopuścić do zatarcia śladów i dowodów przestępstwa.

● Ustawa  z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego – art. 572

§ 1. Każdy, komu znane jest zdarzenie uzasadniające wszczęcie postępowania z urzędu, obowiązany jest zawiadomić o nim sąd opiekuńczy.

§ 2. Obowiązek wymieniony w § 1 ciąży przede wszystkim na urzędach stanu cywilnego, sądach, prokuraturach, notariuszach, komornikach, organach samorządu i administracji rządowej, organach policji, placówkach oświatowych, opiekunach społecznych oraz organizacjach i zakładach zajmujących się opieką nad dziećmi lub osobami psychicznie chorymi.

● Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r.  o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie  – art. 12.
Osoby, które w związku z wykonywaniem swoich obowiązków służbowych lub zawodowych powzięły podejrzenie o popełnieniu ściganego z urzędu przestępstwa z użyciem przemocy w rodzinie, niezwłocznie zawiadamiają o tym Policję lub prokuratora.
Aby skutecznie realizować obowiązki wynikające z aktów prawnych oraz realnie chronić dzieci, zasadne jest w instytucjach zajmujących się ochroną dziecka przed krzywdzeniem stworzenie procedur interwencyjnych, bazujących na obowiązujących aktach prawnych oraz ustawach branżowych.Szczególnym rodzajem interwencji w sytuacji, kiedy dziecko jest ofiarą przemocy w rodzinie jest procedura „Niebieskie Karty”. Obejmuje ona ogół czynności podejmowanych i realizowanych przez przedstawicieli: jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, Policji, oświaty i ochrony zdrowia, w związku z uzasadnionym podejrzeniem zaistnienia przemocy w rodzinie. Obowiązek realizacji tej procedury został wprowadzony na podstawie art. 9 d ustawy  z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie.Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia z dnia 13 września 2011 r. w sprawie procedury „Niebieskie Karty” oraz wzorów formularzy „Niebieska Karta” weszło w życie 18 października 2011 r.  Określa ono interdyscyplinarny tryb działań służb w sytuacji występowania w rodzinie przemocy. Nakłada również  na przedstawicieli:  jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, Policji;  oświaty oraz ochrony zdrowia obowiązek wypełnienia formularza „Niebieska Karta - A”  w sytuacji kiedy mają  podejrzenie, że osoba jest  dotknięta przemocą w rodzinie. Szczególnie istotne jest realizowanie tego ustawowego obowiązku przez przedstawicieli oświaty w sytuacji kiedy podejrzewają, że dziecko jest ofiarą przemocy w rodzinie.  Często jest to sytuacja, w której nauczyciel, wychowawca, psycholog szkolny jako jedyny może pomóc dziecku poprzez wszczęcie procedury „NK” i ujawnienie przemocy. W razie bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia dziecka w związku z przemocą w rodzinie obowiązuje specjalny tryb odbierania dziecka z rodziny na podstawie art. 12 a  - c ustawy  z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. Pracownik socjalny, funkcjonariusz Policji, lekarz, ratownik medyczny, lub pielęgniarką wspólnie podejmują decyzję  o odebraniu dziecka z rodziny i umieszczeniu go u dorosłej  niezamieszkującej wspólnie osoby najbliższej (dziadkowie, rodzeństwo), w rodzinie zastępczej lub w placówce opiekuńczo-wychowawczej.