Change language English Polski

Gdzie szukać pomocy?

 

Fundacja Dzieci Niczyje zmieniła nazwę na Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę. Już ponad 25 lat działamy na rzecz dzieci, ich rodziców i opiekunów oraz profesjonalistów pracujących z dziećmi. Nowa nazwa i tożsamość wizualna są konsekwencją naszego rozwoju - od momentu założenia, znacznie rozszerzyliśmy zakres działań. Sercem misji fundacji pozostaje działanie na rzecz dzieci doświadczających przemocy.

Więcej...

Jak rozpoznać przemoc?

Umiejętność rozpoznawania symptomów przemocy wobec dzieci jest konieczna, by móc ochronić je przed krzywdzeniem i zaniedbywaniem. Nie każdy musi bezpośrednio angażować się w rozwiązywanie trudnej sytuacji dziecka. Jednak zauważenie, że dzieje się coś niepokojącego i zareagowanie na to, jest warunkiem uzyskania pomocy przez dziecko.

Przemoc fizyczna to celowe uszkodzenie ciała, zadawanie bólu lub groźba uszkodzenia ciała. Skutkiem przemocy fizycznej mogą być złamania, siniaki, rany cięte, poparzenia, obrażenia wewnętrzne.

Na co zwrócić uwagę?
Dziecko:

- ma widoczne obrażenia ciała (poparzenia, ślady po ugryzieniu, siniaki, złamania kości), których pochodzenie trudno jest wyjaśnić,

- boi się rodzica lub opiekuna,

- podawane przez nie wyjaśnienia dotyczące ran i siniaków nie są spójne z charakterem obrażeń.

Rodzic lub opiekun:

- podaje sprzeczne lub nieprzekonujące wyjaśnienia dotyczące obrażeń dziecka, bądź w ogóle odmawia wyjaśnień,

- stosuje surową dyscyplinę wobec dziecka, w tym kary fizyczne,

- nadużywa alkoholu lub narkotyków,

- ciągle obwinia i krytykuje dziecko.

 

Zaniedbywanie to nie zaspokajanie podstawowych potrzeb materialnych i emocjonalnych dziecka przez rodzica lub opiekuna; nie zapewnianie mu odpowiedniego jedzenia, ubrań, schronienia, opieki medycznej, bezpieczeństwa.

Na co zwrócić uwagę?
Dziecko:

- często jest nieobecne w szkole lub przedszkolu,

- kradnie jedzenie bądź pieniądze kolegom, żebrze,

- nie otrzymuje koniecznej opieki medycznej: szczepień, okularów itp.,

- jest często brudne, nieprzyjemnie pachnie,

- często jest ubrane nieodpowiednio do pogody,

- pije alkohol lub zażywa narkotyki,

- mówi, że w domu nie ma osoby, która mogłaby się nim zająć,

- popełnia czyny niezgodnie z prawem, takie jak akty wandalizmu czy kradzieże.

Rodzic lub opiekun:

- nie interesuje się sprawami dziecka,

- jest bezradny życiowo lub pogrążony w depresji,

- często nie dociera na umówione spotkania,

- nadużywa alkoholu lub zażywa narkotyki,

- całymi dniami przebywa poza domem, pozostawiając dziecko bez opieki.

 

Przemoc emocjonalna to powtarzające się poniżanie, upokarzanie i ośmieszanie dziecka; wciąganie dziecka w konflikt osób dorosłych, manipulowanie nim; brak odpowiedniego wsparcia, uwagi i miłości; wymagania i oczekiwania wobec dziecka, którym nie jest ono w stanie sprostać.

Na co zwrócić uwagę?
Dziecko:

- zachowuje się w sposób nieadekwatny do wieku (w sposób zbyt dorosły bądź zbyt infantylny),

- wykazuje zaburzenia jedzenia (niedojada, nadmiernie się objada, wymiotuje),

- jest opóźnione w rozwoju fizycznym bądź emocjonalnym,

- moczy się bądź zanieczyszcza kałem,

- samookalecza się,

- ma problemy ze snem, nocne koszmary, boi się chodzić spać,

- ma objawy hipochondrii, histerii, obsesji lub fobii.

Rodzic lub opiekun:

- ciągle obwinia, poniża i strofuje dziecko,

- nie interesuje się problemami dziecka,

- otwarcie odrzuca dziecko,

- faworyzuje jedno z rodzeństwa,

- w oczekiwaniach i wymaganiach wobec dziecka nie bierze pod uwagę jego możliwości,

- nadużywa alkoholu lub narkotyków.

 

Przemoc seksualna to angażowanie dziecka w aktywność seksualną przez osobę dorosłą. Wykorzystywanie seksualne dzieci odnosi się do zachowań z kontaktem fizycznym (np. dotykanie dziecka, współżycie z dzieckiem) oraz do zachowań bez kontaktu fizycznego (np. pokazywanie dziecku materiałów pornograficznych, podglądanie, ekshibicjonizm). Przemoc ta może być jednorazowym incydentem lub powtarzać się przez dłuższy czas.

 

Na co zwrócić uwagę?
Dziecko:

- przejawia dziwne bądź niezwykłe dla swojego wieku zachowania seksualne (np. jest nadmiernie rozbudzone, dużo mówi seksie),

- jest wycofane, depresyjne, infantylnie się zachowuje, ma trudności w relacjach z rówieśnikami,

- odmawia przebierania się w towarzystwie innych (np. przed zajęciami sportowymi),

- nadużywa alkoholu lub narkotyków,

- pogorszyło się w nauce,

- ma trudności z chodzeniem lub siadaniem; doświadcza bólu intymnych części ciała,

- jest w ciąży lub jest chore wenerycznie,

- ucieka z domu,

- chwali się nagłym przypływem gotówki lub prezentów.

Rodzic lub opiekun:

- przekracza dopuszczalne granice w kontakcie fizycznym z dzieckiem (np. podczas zabawy),

- nadużywa alkoholu lub narkotyków,

- nie utrzymuje relacji z osobami spoza najbliższej rodziny,

- przejawia nadopiekuńczość w stosunku do dziecka, ogranicza jego kontakty z rówieśnikami.

Występowanie pojedynczego objawu na ogół nie jest dowodem na to, że dziecko doświadczyło krzywdzenia. Jeśli jednak symptom powtarza się, bądź kilka objawów występuje jednocześnie, prawdopodobieństwo, że mamy do czynienia z przemocą wobec dzieci zdecydowanie wzrasta. Podejrzenie, że dziecko doświadcza przemocy jest szczególnie uzasadnione, gdy z objawami u dziecka współwystępują określone zachowania rodziców lub opiekunów.

Osoby, które krzywdzą dzieci, starają się to ukryć. Dotyczy to zwłaszcza tych osób, które krzywdzą dzieci, zdając sobie sprawę z tego, że to, co robią, jest niewłaściwe. Takie osoby zachowują się często wobec otoczenia w przykładny, niebudzący podejrzenia sposób.

Część osób krzywdzi dzieci, nie zdając sobie sprawy z tego, że to, co robią, jest niewłaściwe i może mieć poważne skutki (np. stosując kary fizyczne, potrząsając niemowlęciem, nadmiernie zawstydzając dziecko). Takie osoby zwykle nie ukrywają swojego zachowania.

Więcej informacji na temat problemu krzywdzenia dzieci można znaleźć na stronie www.fdn.pl .